Skip to content

Category Archives: Gedichten

5. Schepping

Â
In den beginne: alles leeg en woest,
totdat God aard’ en hemel schiep–
de chaos tot de orde riep
en alles werd tot wat het worden moest .
Â
Eerst schiep Hij uit het duister zicht
zijn simpel machtwoord klonk: Er zij!
en met dat wonder zette Hij
wat Hij nog scheppen zou in ‘t licht.
Â
De dag daarna kwamen de wolken,
en [...]

3 van 28

Morgen of overmorgen komt er weer een blog in proza. Nu even een drietal verzen. Ik heb het vage plan om van alle 28 geloofspunten die we als adventistische christenen onderschrijven een kort vers te maken (als de inspiratie daartoe niet voortijdig opdroogt). Zo af en toe moet je je eens afvragen wat het nu [...]

Drie-eenheid

Â
U bent slechts één, maar U bent niet alleen
U bent de Vader, Zoon en Geest
Wat bent U nu het allermeest?
of wat hebt U zoal gemeen?
Â
Bent U nu één of bent U drie?
het moet toch een van beiden zijn!
of zijn het vormen, is het schijn
waarin een mens als ik U zie?
Â
Hoe lang ‘k ook denk, ik [...]

Sonnet

Â
Wederkomstverwachting
Â
Als wind en water deze aarde slaat
en vuur en onheil dood en doem verspreidt;
als de tsunami wild de zee berijdt,
brengt ons geen slimmigheid nog baat.
Â
Waar is de hoop wanneer slechts honger wacht
en aids en kanker aan de mensen vreet?
–als je in wanhoop niet meer weet
of er nog dag is of alleen maar nacht?
Â
Dan rest geen [...]